web analytics

September 22, 2017

Liesette Braams: Misano Round 1 GT4 European Series

Liesette Braams: Misano Round 1 GT4 European Series

Het voelt nog steeds zo enorm onwerkelijk maar mijn droom is dan eindelijk uitgekomen en duurt maar voort. Na de eerste test op Zandvoort met de BMW M3 GT4 wist ik het zeker, dit was waar ik jaren lang om had lopen zeuren bij Luc, dit was waar ik naar toe aan het groeien geweest was en nu is het eerste race weekend in de GT4 European Series dan toch echt een feit.

Riep ik verleden week nog dat ik het komend jaar als leerjaar zie en podium kansen klein achtte zo niet nihil, na in de eerste race een tweede plaats en de tweede race een eerste plaats behaald te hebben samen met team genoot Rob Severs (wat was het gezellig en wat heeft hij knappe dingen laten zien) kan ik alleen nog maar concluderen dat die uitspraak herzien moet worden, dit smaakt namelijk naar meer en dat is dan ook precies de verdere bedoeling van dit jaar, veel leren, lol maken en vooral genieten.

Vrijdag middag rond half 4 hadden we onze eerste vrije training op het voor de meesten onder ons onbekende “Circuito de Misano” in Italië. Na eerst met de scooter over het circuit een ronde gereden te hebben om de bochten te verkennen was het nu dan eindelijk zover, ik weet niet wie er meer stond te popelen om in te stappen, maar we hadden besloten dat Rob zou beginnen en we stonden dan ook allemaal langs de pitsmuur te kijken hoe het hem afging, een golf van opwinding door m’n systeem, hierna is het mijn beurt!

Met glimmende oogjes stapt Rob uit, ” De auto is top’ , nou dat zagen we al aan zijn rondetijden, alsof hij hier al weken heeft geoefend maar niets is minder waar, het testen in de simulator werpt zijn vruchten af. Ik prop m’n kinderzitje in de stoel en kruip dan in de auto waarna ik in de gordels geholpen word en dan mag ik hoor! De uitgang van de pits is bijna net zo lang als op het circuit van Zolder, maar dan trap ik ook wel direct heerlijk dat gaspedaal in, joehoeee daar ga ik!

Ook ik heb geoefend op de simulator, maar het gaat mij vooral om de baanherkenning en dat heeft perfect gewerkt. Luc voor mij twijfelt nog een beetje terwijl ik al weet welke kant de volgende bocht op gaat. Ik blijf netjes achter hem maar dit voelt helemaal okay. Deze vrije training zit er naar mijn gevoel al veel te snel op, teleurgesteld dat hij afgelopen is rij ik met een gevoel van euforie terug de pits in. De laptimer werkt nog niet, maar dat is een klein detail, bovendien hoef ik daar echt niet op te kijken om te weten dat ik te langzaam ben gaat mij nu vooral om baanverkenning en gevoel in de auto.

Rob en ik overleggen samen met Theun hoe we het circuit vinden, welke versnellingen we nemen bij welke bocht waarbij ik opmerk dat ik een bepaalde bocht volledig verkeerd neem want die moet vol gas terwijl die in de simulator dus gelift moet worden. Dit word dit weekend voor mij een uitdaging want een heel klein stemmetje in mij zegt dat dit onmogelijk is, terwijl de andere uitschreeuwt dat ik een watje ben..

We hebben als laatste briefing en zien nu eindelijk alle andere teams van de GT4 European Series die zich gedurende de dag in de pit boxen hebben “schuilgehouden”. De briefing word zowel in het Italiaans als in het Engels gegeven.Terwijl wij geduldig naar de wedstrijdleider luisteren word ondertussen Sanne opgehaald vanaf het vliegveld, eindelijk een weekje vrij na maandenlang keihard gestudeerd te hebben op haar kamertje in Oxford. Gezellig, Las Moras Racing Team is compleet!

De tweede vrije training is lekker laat om 22.00, dat vind ik wel fijn want onze eerste race morgen zal ook rond die tijd van start gaan en de buitentemperatuur zal rond dit tijdstip iets koeler zijn waardoor we allemaal snellere rondetijden neer kunnen zetten, spannend! Rob begint weer en als we daarna gewisseld zijn merk ik direct op dat de laptimer het nu wel doet (weet niet of ik hier op dit moment vrolijk van word maar okay, ik had er om gevraagd..) Achterop het circuit is het in de voorlaatste bocht iets donker, maar voor de rest is alles goed te zien. De Ginetta’s gaan echt enorm hard (ja, iedereen gaat hard, maar de Ginetta’s dus nog een schepje er bovenop) en ik laat ze dan ook lekker voorbij zodat ik me tenminste op mezelf kan focussen en dingen uit kan proberen die we vanmiddag overlegd hebben. Heel het team heeft het geweldig naar de zin en het is dan ook super gezellig op het circuit. Of Max er iets van meekrijgt? Geen idee, die word de hele dag van hot naar her geroepen met de meest gekke vragen. Waar we kunnen helpen we mee want er is zoveel werk te verzetten in dit eerste weekend GT4 European Series, dat houd geen paard vol.

Na Free Practise 2 zitten we nog heerlijk na te babbelen bij het GT4 Motorhome, maakt moeders de bedjes op voor haar kroost en heerst er even een aantal uurtjes stilte op het circuit van Misano..Zaterdagochtend, de wekker gaat, vandaag kwalificatie en de allereerste race in de GT4 European Series ooit. Maandenlang hebben alle teams hier naar uitgekeken, maandenlang hebben we ons hierop voorbereid en vandaag is het dan eindelijk zo ver! Ik loop de Las Moras camper binnen..eehh GT4 motorhome bedoel ik en rits de tas open met daarin mijn gloednieuwe race overall. Wat is hij mooi geworden! Alle LMRT rijders kleden zich om voor de kwalificatie, de pro’s starten vanavond om 22.05 de race en nu dus kwali 1. Morgen is de start voor de amateurs. Aangezien Rob al een jaar GT4 gereden heeft bestempelen wij hem natuurlijk als “Pro” in ons team en terecht.

Na zijn kwalificatie staat hij op een mooie 12e plaats overall, wat zijn de tijden close!! Na tien minuutjes mag ik weer achter het stuur plaatsnemen en ik heb besloten wel zo hard mogelijk te proberen te rijden, maar ook deze kwali te zien als training, ik heb nog een lange weg te gaan en kan nog veel winnen voor mezelf, geen stress want ik heb niets te verliezen. Ik rij zowaar 3 secondes van m’n eigen snelste tijd af en kom hiermee op een 21e startpositie voor race 2 wat er op papier misschien niet heel goed uit ziet, maar als je kijkt naar hoe dicht de tijden op elkaar liggen, kom ik onverwacht aardig in de buurt van de rest. Ik ben dus niet laatste en dat alleen is al een hele overwinning! Theun is trots op de 3 secondes en zegt erbij dat ik toch echt wel loeihard ga voor een eerste keer. We gaan het meemaken, ik neem de data door met Ludo en nog steeds mis ik 2,5 secondes op die rotbocht! Als ik die goed neem rij ik dezelfde tijden als de rest van het veld, hoe frustrerend dat ik mijn rechtervoet niet naar beneden durf te houden.

We gaan met het hele team een hapje eten in het restaurantje op het circuit en bespreken nog even de laatste tactieken. Terug aangekomen op de paddock maken we ons langzaam klaar voor race 1. Rob ziet er totaal niet zenuwachtig uit, maar het rijden met de ” Dutch Blitz” is dan ook zo geweldig dat ik dat ook wel voor kan stellen. De pro’s rijden hun auto’s naar de startgrid en de rest van het team loopt daar ook naartoe. Ik denk dat er zo’n 30 ” gridgirls” in de pitstraat lopen, iedere auto zijn eigen dame, alhoewel dames kunnen we ze niet echt noemen, grappig is het wel. Ik wens Rob nog even snel succes en veel plezier en loop dan richting de trap, de start van de allereerste race van de GT4 European Series wil je natuurlijk niet missen en zo denkt de rest er ook over. De opwarm ronde begint en precies dan valt de stroom uit en staan alle schermen op “sneeuw”, dit verzin je niet. De safetycar word de baan op gestuurd en een minuut later komen de rode vlaggen tevoorschijn. Dit word een herstart.

Alhoewel ik op dit moment precies weet hoe Max zich moet voelen terwijl hij er notabene niks aan kan doen, schijnt niemand het erg te vinden eventjes noodgedwongen te moeten wachten en is het probleem gelukkig snel opgelost. De opwarm ronde is gedaan en de rode lichten gaan uit, we zijn gestart!!
Als een duveltje uit een doosje zie ik Rob naar voren schieten, wat gaat hij goed! Ik volg hem een aantal rondes en maak me dan klaar voor de verplichte pitstop. Nu ga ik het meemaken, Rob komt naar binnen gereden en ik sta klaar voor de rijderswissel. Ik gooi m’n zitje zoals we vanmiddag geoefend hebben in de stoel, geef er een stomp op om m goed te plaatsen en neem plaats achter het stuur. Merlin helpt me mijn gordels vast te maken terwijl ik het stuur op mijn positie plaats, kijken naar het klokje dat terug telt. Bij tien secondes tellen Theun en ik samen af en dan rij ik de pits uit, Lies is onderweg!

Pure adrenaline en concentratie schieten door me heen, de banden zijn goed warm dus de grip is meteen goed en ik zit dan ook meteen in de goede racepace. Mijn rondetijden zijn mooi constant en helemaal okay. Door iets later te remmen bij bocht 1 en meer snelheid mee de bocht in te nemen heb ik mooi weer een beetje tijd gewonnen. Dan klapt er een Ginetta tegen me aan die te laat remt in bocht 4, precies dan valt de communicatie uit. Ik voel gelukkig geen gekke dingen aan de auto en rij zo snel als ik kan door. Dezelfde Appel groene Ginetta die mij raakt is in gevecht met de donkergroene Ginetta en ze lijken mij niet eens op te merken in hun strijd. Grappig te zien hoe dan de ene en dan de andere Ginetta steeds de baan afschuift. Ik kom aan bij de eerste bocht en rem weer lekker laat als een witte Ginetta me binnendoor passeert. Ik weet dat ik een betere exit heb omdat ik op m’n lij blijf rijden en schrik dan als hij wel heel vroeg op zijn rem trapt en instuurt. Een tik tegen zijn achterbumper is het gevolg, ik kan hem met geen mogelijkheid ontwijken. Gelukkig kunnen we alle twee gewoon doorrijden, dit is overigens de laatste ronde en elimineert meneer zich zelf in bocht 6 waar hij zich wederom verremt en zo de baan afspint. (natuurlijk moet ik giechelen, want dat is weer een plekje voor ons).

De finishvlag valt en ik heb werkelijk geen idee hoe goed of slecht het gegaan is. Theun vraagt me of er ook een podium is voor de AM teams en ik zeg dat die er inderdaad is. Rob Severs en ik zij tweede geworden en dat is zoveel meer dan ik verwacht had. Geen idee wat de andere auto’s gedaan hebben, ik stuur de auto rustig en in m’n nopjes naar het Parc Ferme, waar de meneer van de witte Ginetta direct naar me toe komt en sorry tegen me zegt. Meteen daarna komt de meneer van de appel groene Ginetta ook zijn excuus aanbieden, maar het is allemaal okay, ik denk dat we allemaal een super race gereden hebben en ik heb het kaas niet van m’n brood laten eten.

Rob en ik lopen samen naar het podium en als we dan naar voren geroepen worden en naar beneden kijken om met een big smile onze bekers te laten zien, staat daar helemaal niemand van het team! Giechelend en lachend lopen we terug naar ons plekje op de paddock waar iedereen heerlijk in een stoeltje zit aan een versnapering. We roepen iets in de trant van ” leuk dat jullie ook zo blij voor ons zijn” en de monden vallen open van verbazing. ” hadden jullie podium dan”?..

Zondag, vandaag rijden we om 13.00 onze tweede race en wat hebben we er een zin in! Er staat een heerlijk briesje terwijl het zo’n 25 graden is, optimaal op dit moment, ik ga nog een keer door de data, vandaag is m’n laatste kans om die rotbocht vol gas te nemen en dat is helemaal mijn doel. Het heerlijke koele briesje maakt plaats voor een warmere wind als ik plaatsneem achter het stuur. Ik ben lichtelijk nerveus, maar het is gezonde spanning. Met niks te verliezen want ik start immers vanaf een 21e plaats zakken de zenuwen bij de opwarm ronde al snel weg. Concentratie, want het lijkt me natuurlijk super leuk om Luc te kunnen volgen die op een 18e plaats staat. Alle auto’s rijden nu in formatie de laatste bocht voor ” start/finish” door en dan gaat het los. Ik blijf aan de buitenkant en dezelfde appel groene Ginetta van gister komt niet goed weg, ik schiet er aan de rechterkant langs en dan komen we allemaal aan bij bocht 1. Ik zit helemaal goed en passeer Luc. Eigenlijk schrik ik er een beetje van en besluit m dan niet verder te hinderen, hij gaat immers veel harder dan ik en ik zie m dan ook al snel verdwijnen naar de voorhoede. Na een aantal rondes zie ik ineens de Aston Martin van het Zweedse Alfab team voor mij rijden, het lijkt op technische problemen, op mijn voorruit lijkt het of het regent. Achter mij dringt de appel groene Ginetta zich op, ik moet nu echt volgas door de beruchte bocht anders klapt ie vol op mijn auto. Ik kijk goed door de bocht en dan ineens heb ik m onder de knie, yeehoo ik kan het! Vanaf nu rij ik 1,5 seconde per ronde sneller en ik ben zo gelukkig dat ik m’n angst overwonnen heb!

Dan roept Theun me naar binnen voor de rijders wissel, ik stap snel maar zo trots als een pauw uit de auto en dan rijd Rob de baan al weer op, mijn missie is volbracht, van P21 naar P17 is niet slecht, nu is het aan Rob om de auto zo snel mogelijk rond te rijden en dat doet ie! Verschil met Rob en Simon Knap is 3/10e, ongelofelijk wat kan die sturen zeg! De Lotus Evora van Lauda (onze AM concurrent) heeft heel lang op een 7e plaats overall gelegen, maar nu zie ik die auto een stop & go penalty maken en dan slaat de motor ook nog eens af, aii das pech voor hem maar ik loop direct naar Theun toe en samen kijken we hoeveel we nog achter Andre Grammatico liggen, die begint namelijk een beetje in te kakken, dus de eerste plaats moet haalbaar zijn. Ik denk dat iedereen in de paddock mijn sprong en gejuich hebben gehoord, zo blij was ik en nogmaals, wat kan die Rob rijden, wat een inhaalactie zo vlak voor onze neus tussen bocht 1 en 2 in!.

De Camaro van Duncan en Luc finisht als 4e, maar de Camaro van Marcel en Jan Joris eindigt op een te gekke 3e plaats, Rob en ik finishen dus als 1e in onze klasse en het feestje is compleet zodra Rob de BMW het Parc Ferme in stuurt. Bijna joelend lopen we naar het podium en wat klinkt het Wihelmus geweldig in onze oren met het hele team wat onder het podium met ons mee staat te lachen en te klappen!

Rob en ik lopen na ons interview terug naar onze plaats op de paddock en met z’n allen bouwen we alles af, teamwork dus.
Wat een geweldig eerste weekend, wat heb ik veel geleerd, wat was de eerste race heftig en de tweede een enorme overwinning! Wat was alles goed georganiseerd en wat duurt het lang voordat we round 2 op Zandvoort weer aan de slag mogen.
Dankjewel allemaal voor jullie enorme leuke reacties, maar vooral ook dankjewel Max, dankzei jouw doorzettingsvermogen, want ga er maar aanstaan in je uppie, heb je voorlopig je visitekaartje afgegeven voor een prachtige nieuwe serie.

Tot Zandvoort, tot 6 juli 2014!
X Lies

Dank aan alle sponsoren die dit seizoen mogelijk maken voor ons en speciale dank naar Theun Miedema/Intercar, Merlin & Mark!

About The Author

Gary Parravani

Gary Parravani is Racing.GT's chief photographer and website manager. The big boss of Xynamic Automotive Photography. Gary originally founded Racing.GT with Chris Partridge in 2013.