web analytics

July 24, 2017

Liesette: Lekker lang verslag van de 12H Mugello 2014

Liesette: Lekker lang verslag van de 12H Mugello 2014

Het is al laat op de avond als we aankomen in ons hotel in Italië, eigenlijk is het een oud nonnenklooster, maar wat is het mooi! Nog snel even een colaatje op de kamer, de bar is al gesloten. Morgen gaan we voor de eerste keer testen op het circuit van Mugello voor de 12 uurs race die vrijdag zal starten en zaterdag zal finishen. Duncan Huisman en Luc en Max Braams rijden met de ijzersterke Renault Megane bij Equipe Verschuur en ik mag weer met Bonk Motorsport een team vormen met de BMW M GT4, voor mij een super kans om weer met de auto te mogen rijden en deze dus zo goed mogelijk onder de knie te krijgen voor het aankomend GT4 European Series seizoen.
Podium, daar denk ik niet eens aan, we zitten in een beresterke klasse en zullen het op moeten nemen tegen Audi en Ginetta’s, die hebben in Dubai al laten zien dat ze sterker zijn dan wij, maar 12 uur is een aardige test dus we gaan het zien. Donderdagochtend, na het ontbijt gaan we naar het circuit, op ons gemak, want er is pas ‘s middags testen. wat leuk iedereen van “Bonk” weer te zien, het is meteen gezellig. Michael Bonk, teamgenoot- en eigenaar zal eerst een aantal rondes met de BMW rijden omdat we een nieuwe versnellingsbak in de auto hebben. Reuze benieuwd hoe het circuit is, dit word weer een hele nieuwe ervaring en ik heb gehoord dat het aardig moeilijk is want, technisch. Als Michael de auto uit komt is Axel Burghardt de andere teamgenoot aan de beurt, hij rijdt ook een aantal rondes en dan mag ik. Zodra ik weg probeer te rijden uit de pits slaat bijna de motor af, even wennen weer, concentratie dame! Met de vertrouwde Dubai kussentjes onder m’n kont en een kortere spacer op het stuur zit ik nu helemaal perfect, de auto voelt heel erg goed en ik rij drie rondjes. Niet erg snel, ik ken het circuit niet dit is om herkennings puntjes te zoeken. Na de 3 rondjes kom ik binnen om te tanken en mag ik na een korte check nog een aantal rondjes. Eerste indruk? Ehh, het lijkt een makkie, maar is wel degelijk een technisch circuit met best wel wat hoogteverschil hier en daar waardoor je in eerste instantie een beetje het idee krijgt op een achtbaan te rijden, geweldig maar ik zal toch echt de layout goed moeten bestuderen want ik heb op dit moment nog geen sjoege van de bochten en laat me gewillig door andere auto’s in halen ook omdat het nu nog totaal niet belangrijk is om hard te rijden. Na de 7 rondes word ik naar binnen geroepen en blijkt mijn snelste rondje (1e ronde was 2.22) 2.19 geweest te zijn, laat mij maar klooien ik kom er wel, ik weet het zeker!
Terwijl de mannen eigenlijk de hele dag druk in de weer zijn met de Renault Megane is Team Bonk heel rustig. Uiteindelijk word dan toch besloten nog een sessie te rijden, ik mag nog eens 8 rondes rijden en verbeter mijn rondetijden naar 2.13, iets meer op m’n gemak maar nog lang niet naar m’n zin. De auto voelt nog steeds geweldig, ook al geeft hij nu niet automatisch tussengas bij het terugschakelen wat hij in Dubai wel gedaan heeft. Met toch wel een goed gevoel kleed ik me om, morgen weer een dag, briefing om 8.30 uur.
Als een rots moet ik in slaap gevallen zijn want voor ik er erg in heb gaat de wekker. Na een heerlijk ontbijt rijden we met z’n viertjes weer naar het circuit, we hebben er allemaal zin in, vandaag vrije training, kwalificatie en de start van de 12 uur durende race om 14.00 uur. We rijden vandaag deel 1 hiervan, die duurt 3 uur. Morgen om 9.15 is dan de ” herstart” of eigenlijk deel 2 van de race. Ik mag als tweede de vrije training rijden die Michael gestart is. Axel zal de kwalificatie rijden. Mijn doel deze race hebben we gister besproken zal een rondetijd van 2.08 zijn, als ik dat haal doe ik het dus echt goed zo word gezegd. Tijdens de FP waarin ik 8 rondjes over het circuit rij, verbeter ik mijn tijd tot een 2.11 maar ik weet en voel dat er zoveel meer in zit. Axel parkeert de auto op een 4e positie in onze klasse SP3 tijdens de kwalificatie. Dit is dus onze startpositie straks, we zijn geen concurrentie voor de Ginetta’s die rondetijden van 2.00 neer zetten, de Audi rijdt 2.01.
Las Moras Racing Team staat met de Renault Megane #11 op de 10e positie overall na de kwalificatie van Max, de mannen zijn bij de Porsches in de klasse ingedeeld, maar doen het echt geweldig goed, dit word enorm spannend, Duncan doet de start voor de Renault Megane, Axel doet bij Team Bonk de start.
Twee opwarm rondes en dan gaat het los op het circuit van Mugello, brullend bulderen de auto’s richting de eerste bocht, wat blijft dit altijd toch gaaf om te zien en helemaal super om de onboard beelden te volgen bij de Renault Megane.
Michael komt na een aantal rondes naar me toe, de BMW kan 1 uur en 20 minuten rijden en moet dan getankt. Ik mag de tweede stint rijden en na mijn tankbeurt moet ik meteen door en zo de race finishen voor vandaag. Spannend, want het is best warm dus direct vul ik m’n drinkfles met water en kijk mee naar de rondetijden van Axel. Het gaat tot nu toe goed, maar op dit moment zit er niet meer in dan de vierde plaats van de kwalificatie. Na wat eindeloos wachten lijkt, wacht ik tot de BMW tevoorschijn komt om het hoekje vanaf de tankplaats.
Met m’n kussentjes in m’n hand en drinkfles in de andere hand sta ik vol spanning te wiebelen van mijn ene op mijn andere voet, daar issie. Het instappen gaat vlug, ik geef mijn drinkfles aan Axel, die m netjes in de zak in het portier propt en me dan verder helpt met de gordels. Achim, oa de data man van Bonk, checkt de communicatie en dan schiet de auto naar voren, ik ben op weg! Iedere keer weer valt het me op hoe fijn de auto reageert, ik heb nieuwe banden onder dus rij ietwat voorzichtig de eerste ronde maar dan ga ik los. Wat fijn dat we gister getest hebben, nu kan ik op zoek naar secondes en het duurt niet lang voor ik 2.08 rij, wat een gaaf gevoel maar ik weet zeker dat het beter kan en elke ronde probeer ik iets anders uit, ik schommel aan het einde van mijn stint tussen de 2.06 en 2.07 en heb zelfs een uitschieter naar de 2.05, ongelofelijk wat ben ik blij! Achterop het circuit probeert een Seat met z’n drieën door de bocht te rijden, ik zit aan de buitenkant en rem rechtdoor om een kleun te voorkomen en verwacht dat hij netjes achter me blijft,maar hij steekt m ertussen en klapt tegen me aan, wat een eikel bries ik door de auto, ik meld het aan Achim, probeer ondertussen te voelen of de auto okay is. Als ik langs de pitstraat rij kijken de mannen of ze erge schade zien, maar gelukkig kan ik gewoon doorrijden zoals ik al dacht. Dan is het tijd om te tanken, ik rij naar Ubi de monteur die de tankbeurten op zich neemt, die al staat te wachten en zet de motor uit. Of alles okay is vraagt Achim terwijl ik m’n eerste slokje water neem want ik was te druk met rijden om te drinken. Alles okay, de auto rijdt echt top. Je doet het super Lies en ik grinnik in m’n helm, ben enorm blij. Als ik de pitstraat doorrij zie ik daar Duncan zitten met z’n duim omhoog, dat betekend genoeg voor mij. Hij heeft me vast ook de “bijna uitglijder” zien maken in de laatste bocht voor start-finish waarbij ik een langzamere auto aan de binnenkant inhaalde en net iets te vroeg op m’n gaspedaal duwde, maar tijd om er verder over na te denken heb ik niet, ik rij de pitstraat uit en ga weer op pad.
Op de klok bij start-finish zie ik langzaam de laatste minuten wegtikken, nog 1 ronde en dan zitten de eerste drie uur van de 12 erop. Ik krijg instructies de laatste rondes rustig te rijden om brandstof te sparen voor morgen, want dat is de tactiek, morgen niet tanken scheelt een pitstop. Ik word nog even ingehaald door de supersnelle Renault Megane van de mannen en allemaal zetten we dan onze bolides op het rechte stuk, dit is het parc-ferme voor vannacht, Luc stapt uit de Megane en samen lopen we met een big smile naar de pitstraat. Team Bonk heeft een de-briefing, we hebben overleg over morgen en ik moet aangeven of ik iets gevoeld heb en of dat veranderd kan. Het enige wat lastig was waren de gordels die losschoten onder het rijden en de auto gaf geen tussengas bij het terugschakelen, maar dat klopt, we hebben een aantal kleine elektrische storingen. Ik zeg de mannen gedag en ga dan naar pitbox nummer 17 even bijkomen bij het Las Moras Team. Het is al aardig koud nu de zon weg is. Dan komt Michael naar me toe, of ik het okay vind morgen de race te starten? Nou dat lijkt me geweldig gaaf en zo word besloten.
De mannen hebben het ook perfect naar hun zin, de Megane loopt als een trein en het weer is geweldig, wat wil je nog meer? Na het eten in een restaurantje vlakbij het hotel besluiten we vroeg naar bed te gaan, morgen word een lange dag, we willen allemaal scherp zijn. Zodra ik mijn hoofd op het kussen leg val ik in een heerlijk diepe slaap.
9.15 is het als de herstart plaatsvind. Het circuit is aardig koud, het hele team heeft de BMW droog staan deppen en ik ben gewaarschuwd m’n banden goed op te warmen. Dat is goed gelukt, ik kan na de eerste 3 bochten vol aan de slag en zit direct lekker in m’n ritme, we staan allemaal op onze plek in de divisie zoals we gister gefinisht zijn, wij staan op P3, tussen twee Ginetta’s in en de Audi vlak naast de BMW op de vierde plaats, ik heb besloten links te blijven en de eerste bocht dus wijd te nemen om eventuele crashes te voorkomen, we moeten immers nog 9 uur. 2.08 is de eerste doorkomst tijd, wat dus betekend dat ik meteen in het goede ritme zit, ik rij een enorm strakke stint met super mooie tijden, maar zie tijdens mijn stint veel auto’s de grindbak in glijden met een klapband. Achim vraagt of ik het nog tien rondjes volhou en ik zeg dat als hij de banden vertrouwd (beginnen echt op te raken nu na 4 uur), ik het geen probleem vind. Sommige bochten voel je de auto echt “leunen” en doordat de banden op beginnen te raken ontstaat er onderstuur en gaan m’n rondetijden iets naar beneden, maar ik zou zo nog een stint er achteraan willen plakken, wat heb ik het naar m’n zin!
-Liesette last lap, pits in- klinkt het in m’n “oortjes”, met de wetenschap dat ik straks nog een keer mag rij ik de auto naar de pomp en laat ik Ubi wederom m’n tank volgooien. Achim vraagt ondertussen m’n gordels losser te maken en of de auto okay is, waarop ik bevestigend antwoord. zodra ik het klopje op de auto hoor ter bevestiging dat de tank volzit, start ik de auto en rij ik de BMW naar box 15, stap ik zo snel mogelijk uit, Michael erin en daar gaat ie weer. Ik bespreek met Achim nog even een aantal dingen en ga dan even bij pitbox 17 kijken hoe het met de mannen en de Renault Megane gaat. De heren liggen momenteel op een stevige eerste plaats in de divisie en op een 4e plaats algemeen. Geweldig, ze gaan als een trein!
Buiten is het heerlijk warm, ik neem een kopje soep en rust dan een beetje uit voordat ik aan m’n volgende en laatste stint begin. Zodra Michael de auto uit stapt en wisselt met Axel wil ik paraat staan. Een laatste plas en dan gaat m’n helm weer op ik ben er klaar voor. Het lijkt eeuwig te duren voor de BMW volgetankt is, maar de rijders wissel gaat super vlot en voor ik het weet zit ik alweer op de baan. Zodra ik langs start/finish rij merk ik dat de laptimer het niet doet, ik meld het bij Achim en die zal vanaf nu elke ronde mijn tijden doorgeven. Het gaat echt geweldig lekker, ik rij super constant maar wil meer. Dus iedere ronde probeer ik iets anders uit, maar wat ik ook probeer, onder de 2.05 lukt me niet. Langzaam begint de auto technische problemen te krijgen, er branden lampjes die niet horen te branden en heel het dashboard lijkt op hol geslagen. Eigenlijk maakt het niet uit, ondertussen al zoveel rondes gereden dat ik nu op gevoel en geluid wel weet wanneer ik moet schakelen. Dan krijg ik van Achim het sein dat ik nu niet meer harder mag rijden, spaar de auto Lies, we liggen op de derde plaats die 2.04 hoeft niet! Gniffelend geef ik het door als 1 van de Ginetta’s de grindbak in schuift voor mijn neus en natuurlijk hoop ik stiekum dat die er voorlopig nog even staat (blij dat ik het niet ben in ieder geval). We tellen mijn laatste rondes weer af en dan is het tijd voor de wissel met Michael. Ik moet de auto na mijn tankbeurt voor de pitbox rijden waarna ik naar binnen geduwd zal worden en we nieuwe remblokjes krijgen.
M’n deur vliegt open, ik pak m’n drinkfles en stap uit, help Michael in zijn gordels en vraag of alles okay is, zodra hij klaar is sluit ik zijn deur en stap terug. Mijn helm en handschoenen worden aangepakt door Thomas en ik kijk vol adrenaline toe hoe de jongens van Bonk zo snel mogelijk bezig zijn de remblokken te vervangen. Ik hoor Christopher (monteur) in het Duits vragen om de nieuwe blokken aan Markus (monteur) en ach die zie ik hier vlak voor mijn neus liggen, dus ik zal ze even aangeven..FOUT! Dit waren dus de oude remblokjes en ik hoor een sissend geluid als ik mijn hand erom sluit. Damn, dat doet zeer, water moet ik! Ik pak een beker en zodra die gevuld is met water stop ik mijn hand (dit word een gigantische blaar, want de remblokjes zijn ongeveer 500 graden) erin, op naar de EHBO post, Thomas (de kok) gaat mee. Nou lekker dan, ik spreek nul Italiaans en de arts spreekt nul Engels. Wat nu? -I’ve burned my hand on a brake pad-.. De dokter denkt eerst dat ik mijn hand gebroken heb, het duurt ongeveer 20 minuten voor ze erachter zijn dat ie verbrand is, eigenlijk best hilarisch achteraf. Ik krijg een crème op mijn hand gesmeerd en dan word die per vinger ingepakt, de tube mag ik meenemen voor komende dagen. Thomas en ik lopen bijna gierend van de lach terug naar de pitbox, de hand voelt goed aan, natuurlijk brand het maar ik mag echt niet klagen, de crème voelt super, ik voel me enorm dom. Terwijl ik bij de mannen uit aan het leggen ben wat er gebeurt is, zie ik ineens de Audi in de pitbox staan, oei die doet het niet meer, wij liggen zowaar op de tweede plaats, wie had dat gedacht? Ik loop terug naar Bonk en wens Axel succes, hij zal de laatste stint rijden.
Dan slaat het noodlot toe bij de Renault Megane van Las Moras Racing Team, er is een steentje door de radiator geslagen en voor de mannen is het over en uit, wat ontzettend jammer! Met nog drie rondes te gaan en in euforische stemming komt Achim dan lachend naar me toe, -Lies, look at laptime of Axel- hahaha wat grappig, hij is er voor gaan zitten en heeft nog even snel mijn rondetijd verbeterd, grinnikend klimmen we de hekken in, “who cares”, wij hebben het gedaan, we zijn tweede in divisie SP3, 10e overall en wat was het geweldig gaaf!
Liefs, Liesette

About The Author

Gary Parravani

Gary Parravani is Racing.GT's chief photographer and website manager. The big boss of Xynamic Automotive Photography. Gary originally founded Racing.GT with Chris Partridge in 2013.